19 آبان

شماره ی آبان مجله ی "مهرنامه" به بهانه ی فیلم سیانور، موضوع سازمان مجاهدین خلق را کار کرده به همراه مقاله های خیلی خیلی مفصل از افراد مختلف درباره تشکیلات این سازمان. می دانید من هیچ وقت با این "ایسم ایسم" هایی که علوم انسانی دان ها معمولا استفاده می کنند ارتباط برقرار نکردم، اصلا یکطوری است که نمی فهمم حرف هایشان را. ولی از آن جایی که بقیه ی اعضای خانواده ام با علوم انسانی ارتباطی بسیار حسنه دارند معمولا این ماهنامه در خانه ی ما خریداری می شود، و من بعضا می توانم مقاله هایی تویش پیدا کنم که فارغ از هر نوع ایسم ای حرف هایش را بفهمم.
به هر حال اگر از سیانور خوشتان آمد یا اینکه صرفا به موضوع سازمان مجاهدین خلق علاقمند هستید به نظرم خواندن این شماره از مهرنامه خالی از لطف نخواهد بود.
در یکی از مقاله ها درباره ی شخصیت "وحید افراخته" و ماجرای اعترافهای جنجالی اش مطلب جالبی خواندم.
شاید بتوان گفت بخش مهمی از سناریوی فیلم "سیانور" حول شخصیت وحید افراخته شکل گرفته است؛ فردی که با اعتراف علیه دوستانش شناخته می شود. درباره جایز بودن یا نبودن اعتراف باید گفت که این عمل درباره اطلاعات سوخته جایز است. یعنی زمانی که فرد مطمئن است اطلاعاتی که می خواهد بگوید به فرد یا گروهی ضربه نمی زند، اعترافش توجیه پذیر است. این موضوعی بود که گروه های چریکی خواه با توجیه دینی خواه با توجیه غیر دینی به آن واقف بودند. مثلا یکی از روش های آن ها این بوده است که عملیات و جرم ها را به گردن فرد کشته شده یا مهاجرت کرده می انداخته اند یا این که اطلاعات خانه تخلیه شده را به بازجو می دادند. (چرا که روال این بود که در زمان دستگیری هر فرد، خانه تیمی مرتبط با او را ظرف 24 ساعت تخلیه کنند بنابراین فرد بازداشت شده تا 24 ساعت مقاومت می کرد و بعد آدرس را در اختیار بازجویان می گذاشت.) اما افراخته فراتر از این حد عمل کرده و حتی جمله ای از او وجود دارد که می گوید "یک بشکه عرق و حبس ابد به من بدهید، من در زندان می مانم و عشق می کنم فقط من را نکشید."
وقتی این جمله را خواندم - اگر حقیقتا جمله ی منقول مربوط به وحید افراخته باشد - فکر کردم سازمان مجاهدین با کلی دک و پز و تشکیلات، واقعا مبارزی از این پکیده تر نمی توانسته برای رده های بالای خودش انتخاب کند؟! چریک مجاهدین باشی و برای زنده ماندن این همه التماس کنی نوبر است واقعا!

ضمیمه 1 : ضمنا این شماره ی مهرنامه همراه است با گفتگوهایی از اصغر فرهادی، بهروز شعیبی، مهدی طالقانی و کمال تبریزی.

ضمیمه 2 : با تاخیر، ایول به شمشیربازان کشورم! دم همه شان گرم!

ضمیمه 3 : با رئیس جمهور شدن ترامپ این نتیجه به دست می آید که در همه جای دنیا آدم های احمقی پیدا می شوند که برای ریاست جمهوری به افراد نا آرام و احتمالا از نظر منتال مسئله دار رای بدهند!