22 تیر

به نظرم Gmail کار واقعا مزخرفی می کند که chats را برای آدم نگه می دارد. باعث می شود تو یکهو پرتاب شوی به گذشته ی خیلی دور و روزهایی که با آدم هایی صرف شده اند که حالا دیگر سهمی در زندگی ات ندارند.
خواندنِ اینکه چقدر با آدم هایی حرف برای گفتن داشتی که حالا اگر ساعت ها هم کنارشان قرار بگیری تنها "سکوت" حرف مشترک شماست، یادآوریِ اینکه آدم هایی بودند که حالا دیگر نیستند، درکِ این حقیقت تلخ که افراد نزدیکی وجود داشتند که با آنها حرف کم نمی آوردی و اکنون به جز تک سرفه های کوتاه و کلمات منقطع چیز دیگری برای گفتن پیدا نمی کنی، همه ی اینها با هم باعث می شود اعصاب برای آدم باقی نمانَد!

ضمیمه 1 : دیروز بعد از مدت ها، واقعا بعد از مدت ها احساس کردم یک روز فوق العاده را پشت سر گذاشتم.
متشکرم از باعث و بانی اش!

ضمیمه 2 : بالاخره از حالت یک ماهیِ توی تُنگ که تنها لب هایش را به هم می زند و حباب تولید می کند اما صدایش شنیده نمی شود خارج شدم!
بالاخره صدایم شنیده شد و توانستم حرفم را حالیِ کسی کنم! واقعا احساس فتح الفتوح داشتم!

ضمیمه 3 : می گویند استالین توی دفتر کارش نشسته بود که منشی اش آمد و گفت یک پیشگو می خواهد شما را ببیند. استالین سرضرب دستور داد پیشگو را اعدام کنند. بعد گفت او چطور راست می گوید و چه جور پیشگویی است وقتی نتوانسته حتی مرگ خودش را پیشگویی کند؟

ضمیمه 4 : جوکوویچ هم مصدوم شد و از ادامه ی بازی انصراف داد، بعد از حذف نادال و اندی ماری!
این واقعا عجیب ترین ویمبلدون ای است که از کودکی تا حالا به خاطر دارم!

ضمیمه 5 : حسّ کتاب های همینگوی برای من خیلی شبیه حس کتاب های محمود دولت آبادی است، باید هر بار خودم را کاملا مجبور کنم که کتابش را بخوانم و بعد از اتمام کتابش از آنجا که اصلا خوشم نیامده - چون هیچ وقت خوشم نمی آید - فکر می کنم شاید یک کتاب دیگرش با این یکی فرق کند و مدتی بعد دوباره وسوسه می شوم که کتاب دیگری ازش بخوانم!
حالا می خواهم "وداع با اسلحه" را شروع کنم، نوشته ی ارنست همینگوی.

ضمیمه 6 :
به بی وفایی دُورِ زمان یقین بودیم،
ولی نبود فراق تو در گمان ما را
چو شد مواصلت و قُربِ معنوی حاصل،
چه غم ز مدت هجرانِ بیکران ما را.
خواجوی کرمانی
برچسبها: روزگذر هایم, زیرا که من بیمارِ تاریخ هستم, کتاب هایم, چون شعر زندگی ست

+ پنجشنبه بیست و دوم تیر ۱۳۹۶ - ۵:۷ ب.ظ - هدی |